دانشگاه سیستان و بلوچستان مخاطرات محیط طبیعی 2676-4377 9 23 2020 05 21 Analysis of Resilience of Sistan Rural Communities Against Environmental Hazards تحلیل میزان تاب آوری اجتماعات روستایی سیستان دربرابر مخاطرات محیطی 1 18 5001 10.22111/jneh.2019.27995.1479 FA زهرا کیخا دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان جواد بذرافشان دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان سیروس قنبری دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان عالمه کیخا استادیار مدیریت آموزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2018 12 24 Natural hazards such as flooding, earthquakes, droughts, etc., in geographic areas, especially rural areas, in most cases cause plenty of irreparable damage and seriously impede the sustainable development of human societies. The purpose of this study is  to measure and analyze the resilience of rural communities against environmental hazards and effective factors on it in rural areas of Sistan. The research method is applied-developmental and descriptive-analytical with a quantitative survey approach. The statistical population of this study was 373 people (from villages over 50 households) by using Cochran formula 189 people were selected by stratified random sampling in proportion to the size of the population. At first, using the library method, indicators and factors affecting rural resilience of the Sistan area were identified and then the information was collected by questionnaire and field operations. Findings were analyzed by  SPSS software and show that amount of β indicates that the Managerial factors, institutional factors, Economic factors and physical factors that were equal to 0.079., 0.075., 0.122 and 0.024 respectively with a significant level of 0.331, 0.327, 0.886 and 0.743, greater than 0.05, (0.05<P); do not predict the resilience of the villagers in the Sistan region and only social factors can predict or in other words effect on resilience of rural residents of Sistan. <strong>وقوع مخاطرات طبیعی مانند سیل، </strong><strong>زلزله، </strong><strong>خشک‌سالی</strong><strong> و غیره؛ </strong><strong>در فضاهای جغرافیایی به ویژه نواحی روستایی در بیشتر موارد خسارات فراوان و غیرقابل جبرانی باقی می‌گذارد و مانع جدی در راه توسعه پایدار جوامع انسانی به‌ حساب </strong><strong>می‌آید. هدف پژوهش</strong><strong> حاضر، سنجش و تحلیل میزان تاب آوری </strong><strong>اجتماعات روستایی در برابر مخاطرات محیطی </strong><strong>وعوامل مؤثر بر آن در نواحی روستایی سیستان </strong><strong>می‌باشد.</strong><strong>روش پژوهش حاضر به لحاظ ماهیت کاربردی-توسعه ای و از حیث روش توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی-پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش برابر با 373(روستاهای بالای 50 خانوار) بود که </strong><strong>با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه‌ای به تعداد 189نفر به روش </strong><strong>تصادفی طبقه‌ای متناسب با حجم جامعه آماری به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. در ابتدا با استفاده از </strong><strong>روش </strong><strong>کتابخانه‌ای، شاخص‌ها و عوامل تاثیرگذار بر تاب آوری روستاییان منطقه سیستان شناسایی شده سپس تهیه اطلاعات به وسیله پرسشنامه و عملیات میدانی انجام شد. یافته ها </strong><strong>با استفاده از نرم‌افزار </strong><strong>SPSS</strong><strong> مورد واکاوی قرار گرفت. با توجه به مقدار </strong><strong>β</strong><strong> حاکی از آن است که عوامل مدیریتی، عوامل نهادی، عوامل اقتصادی و عوامل کالبدی که به ترتیب برابر 079/0 و 075/0 و 012/0 و 024/0 با سطح معنی‌داری 313/0 و 327/0 و 868/0 و 743/0 که بزرگ‌تر از 05/0، (05/0 <</strong><strong>P </strong><strong>) به‌دست‌آمده است؛ پیش‌بینی کننده تاب آوری </strong><strong>روستاییان منطقه سیستان نمی‌باشند و تنها عوامل اجتماعی توان پیش‌بینی یا به عبارتی تأثیرگذاری بر تاب آوری </strong><strong>روستاییان سیستانی را دارند.</strong> https://jneh.usb.ac.ir/article_5001_b3caca1f503be52a59d0d9b97621be27.pdf