1) احمدیان، محمدعلی (1378). بیابان (نگرشی سیستمی به فرآیند بیابانزایی و بیابانزدایی) فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. شماره پیاپی52 و 53. صفحات 141-125.
2) احمدی، حسن (1385). ژئومورفولوژی کاربردی، جلد 2. بیابان- فرسایش بادی. انتشارات دانشگاه تهران.
3) اختصاصی، محمدرضا؛ حسن احمدی (1375). معرفی دو روش جدید برآورد رسوب در فرسایش بادی، اول روش تجربی و آنالیزهای منطقهای سرعت اریفر و دوم اندازهگیری غیر مستقیم کاربردی دستگاه W.E.meter برآورد رسوب فرسایش بادی تداوم باد، مجموعه مقالات دومین همایش ملی بیابانزایی و روشهای مختلف بیابانزدایی. انتشارات موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع.
4) اختصاصی، محمدرضا؛ عادل سپهر (1390). روشها و مدلهای ارزیابی و تهیه نقشه بیابانزایی، انتشارات دانشگاه یزد.
5) بهلولی، محسن (1384). ارزیابی فرسایش بادی در مزارع انتخابی دشت یزد با استفاده از مدل WEPS و IRIFER . پایاننامه کارشناسی ارشد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران.
6) پهلوانروی، احمد (1391). ارزیابی فرسایش و رسوبات بادی با استفاده از مدل IRIFR در منطقه زهک دشت سیستان. فصلنامه جغرافیا و توسعه شماره 27. صفحه 140- 127.
7) حنطه، عباس؛ علیاکبر دماوندی (1390). اکولوژی مناطق بیابانی. انتشارات مؤسسه آموزش عالی علمی کاربردی جهاد کشاورزی.
8) خسروی، محمود (1383). بررسی روابط بین الگویهای چرخش جوی کلان مقیاس نیمکره شمالی با خشکسالیهای سالانه سیستان و بلوچستان، فصلنامه جغرافیا و توسعه. شماره 3. صفحات 252-229.
9) ذوالفقاری، فرهاد (1389). ارزیابی پتانسیل بیابانزایی با استفاده از مدل IMDPA در منطقه جزینک سیستان. پایاننامه کارشناسی ارشد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه زابل.
10) ذوالفقاری، فرهاد؛ علیرضا شهریاری؛ اکبر فخیره؛ علیرضا راشکی؛ سهیلا نوری؛ حسن خسروی (1390). ارزیابی شدت بیابانزایی دشت سیستان با استفاده از مدل IMDPA، فصلنامه پژوهشهای آبخیزداری. شماره 91. صفحات 107- 97.
11) رفاهی، حسینقلی (1385). فرسایش بادی و کنترل آن. انتشارات دانشگاه تهران.
12) زهتابیان، غلامرضا؛ مجید کریمپورریحان؛ علیاکبر دماوندی؛ محمد کیانیان؛ میترا شیرازی؛ امین صالحپورجم (1390). ترجمه بیابانها و زیستبومهای بیابانی، انتشارات دانشگاه تهران.
13) گیتی، علیرضا (1390). بیابان، بیابانزایی و بیابانزدایی( چالشها و فرصتها). انتشارات علم کشاورزی ایران.
14) مصباحزاده، طیبه؛ حسن احمدی (1389). نقش رژیم بادی در میزان دبی و جهت انتقال رسوبات تپههای ماسهای. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی شماره 4 (پیاپی 99). صفحات 724-710.
15) مصباحزاده، طیبه؛ حسن احمدی؛ غلامرضا زهتابیان؛ فریدون سرمدیان (1389). ارزیابی شدت فرسایش بادی با بهرهگیری از مدل IRIFR، فصلنامه منابع طبیعی ایران. نشریه مرتع و آبخیزداری. دوره 63. شماره 3. صفحات 415-399.
16) نگارش، حسین و لیلا لطیفی (1387). تحلیل ژئومورفولوژیکی روند پیشروی تپههای ماسهای شرق دشت سیستان در خشکسالیهای اخیر، فصلنامه جغرافیا و توسعه. شماره 12. صفحات 60-43.
17) Laura, A.D., Daniel, E.B (2009). Threshold wind velocity susceptibility to wind erosion under variable climatic condition. Land Degrad. Develop, Vol, 20.
18) Nicholas, P., Webb, Hamish, A., McGowan, Stuart R., Phinn and Grant H., McTainsh (2006). AUSLEM (Australian Land Erodibility Model): A tool for identifying wind erosion hazard in Australia, Journal of Geomorphology, Vol,78.
19) Washington, R. M., Tood, N., J Middleton and A. S. Goudie (2000). Global dust storm source areas determined by total ozone monitoring spectrometer and ground observations. School of Geography and the Environment, University of Oxford press.
20) Xuakai, K., Panmao, Zou., Zhai, M (2003). Relationship between vegetation coverage and spring dust storms over northern china, Journal of Geophysical Research, 109, 204-217.