امینی، جمال؛ کرمی، جلال؛ علیمحمدی، عباس و صفر راد طاهر، (1391)، ارزیابی مدل رادیوس درتخمین خسارات ناشی از زلزله در محیط GIS (مطالعه موردی، منطقه یک شهرداری تهران)، نشریه مطالعات و پژوهش های شهری و منطقه ای، سال سوم، شماره 11، صص43-20.
بهمئی، حجت، (1395)، تحلیلی بر پدافند غیر عامل در شهرهای نفتی با تأکید بر ابعاد کالبدی-فضایی(مطالعه موردی: شهر امیدیه)، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان.
پیرودیان، نادر، (1385)، مدیریت بحران، اصول ایمنی درحوادث غیرمنتظره، چاپ اول، انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد.
رجائی، عبدالحمید، (1382)، کاربرد جغرافیای طبیعی در برنامه ریزی شهری و روستایی، چاپ اول، انتشارات سمت، صص258.
رضایی، میثم، (1384)، کاربرد مدلهای مکانمند و تحلیل شبکه در مدیریت بحران شهری با استفاده ازGIS(نمونه موردی: منطقه 1 شهر اصفهان)، پایان نامه کارشناسی ارشد رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان، دانشکدة علوم جغرافیایی و برنامه ریزی.
رمضان نژاد، یاسر؛ علوی، سید علی و احدالله فتاحی، (1394)، پهنه بندی فضایی سکونتگاههای روستایی در معرض مخاطرات محیطی با استفاده از تکنیک تصمیمگیری چند معیاره ویکور(مطالعه موردی: شهرستان تالش)، فصلنامه برنامه ریزی منطقه ای، سال پنجم، شماره 20، صص136-125.
زنگی آبادی، علی؛ وارثی، حمیدرضا و راحله صنیعی، (1388)، تحلیل آماری خطرپذیری مناطق 11 و 12 شهر تهران در برابر زلزله، فصلنامه مدرس علوم انسانی، دوره 13، شماره 3، صص111-92 .
عبدالهی، مجید، (1380)، بلایای طبیعی مسأله شهرهای امروز، شهرداریها، سال چهارم، شمارة40، صص20-11.
قنواتی، عزت االله؛ قلمی، شبنم و اصغر عبدلی، (1388)، توانمند سازی مدیریت بحران شهری در جهت کاهش بلایای طبیعی(نمونه موردی: شهر خرم آباد)، فصل نامه جغرافیای طبیعی، سال اول، شماره 4، 25-15.
کیال، امیر و مهدیه عقیلی، (1388)، تحلیل و بررسی مکانیابی ایستگاههای آتشنشانی شهر مشهد با استفاده از AHP و GIS، همایش سراسری سامانه اطلاعات مکانی، تهران، صص15-5.
مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، (1387)، آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله، استاندارد، مجموعه استانداردها و آیین نامه های ساختمانی ایران، انتشارات وزارت مسکن و شهرسازی، نشریه شمارة 253، صص46-43.
مهدی پور، هاله؛ مطوف، شریف و فرشته اصلانی، (1394)، ارزیابی خطر سیل ناشی از عوامل انسانی با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی در تهران، دو فصلنامه پژوهشهای منظر شهر، سال دوم، شماره 4، صص80-70.
نوری، سید هدایت الله، (1380)، تحلیل فضایی در جغرافیای کشاورزی، پژوهشهای جغرافیایی تهران، شمارة 29، صص10-1.
Gravely, Darven, (2001), Risk, Hazard a disaster, University of Canterbury in Newzealand, Volume 11, No 4. Spon Press, 16:18-27.
Hamzezade, H & Mahood, M. (2001), Estimation of coda wave attenuation in east central Iran, Springer Science, 3, 921-981.
John, E & William, C. (2002), Crisis Planning in the Nonprofit Sector: Should Occur, Southern Business Review, 10:18-25.
Lavell, Allan. (2001), an Approach to Concept and Definition in Risk Management Terminology and Practice, Final Report, Prepared Under Contract to ERD-UNPP, Geneva, 17, 11-25.
Martinell, A & Cialone, G & Corazza, L & pet race, A & Petrucci, G., (2118), Building vulnerability assessment and damage scenarios in celano using a quick survey data methodology, So Dynamics and Earthquake Engineering, 2: 875- 889.
Mc Conkey, D. (2000), Planning for Uncertainty, Business Horizons Journal, Vol. 30, 2: 40-45.
Menoni, S. (2006), Introduction a transdisciplinary approach in studies regarding risk assessment and management in educational programs for environmental engineers and planner, International journal of sustainable in Higher Education, Vol. 7, No 3. Emerald Group Publishment Limited, 13:23-35.
Shalabi, M & Mansor, S & Ahmed, N & Shiriff, R. (2006), GIS-Based Multicriteria Approaches to Housing Site Suitability Assessment, Conference of TS 72–GIS Applications – Planning Issues Munich, Germany, 8-13.
Smith, K. (1996), Environment Hazard, Assessing Risk and Reducing Disaster, 2ed, Routledge, New York and London, 4:18-32.
Tuan Anh, T & Phong, T & Tran Huu, T. (2112), Review of Housing Vulnerability Implications for Climate Resilient Houses, Crisis Management Plan, Volume 11, No 2. 18:1-12.